Artikelen door Abel Slippens

Thuiswerkpandemie

Het gaat mij momenteel iets te snel; die steeds maar weer herhalende uitspraak van onze Minister President: “Werk thuis als het kan en blijf zoveel mogelijk thuis werken!”

Ik maak Corona/COVID-19 niet klein voor alle duidelijkheid. We wonen in Erp en dat was één van de ‘hotspots’ in het begin, dus we hebben al voldoende Corona-ellende, leed en verdriet om ons heen gezien. Natuurlijk moet het virus onder controle komen. Natuurlijk doen onze Minister President Rutte en onze Minister van Volksgezondheid De Jonge het met hun teams goed. Complimenten. Je zult maar moeten besturen in dichte mist én zonder enige ervaring op dit gebied. Dat is een enorme klus, met gigantische risico-inschattingen op vele gebieden.

Gezondheid en economie op één
Nadat het eerst gezondheid op nummer één was, is het langzaamaan gezondheid en economie samen op één geworden. Logisch, want zonder behoud van economie geen mogelijkheid om straks, als het over is, de mensheid te behoeden voor een diep dal van fors oplopende werkeloosheid, depressie, massale reorganisaties, faillisementen en verborgen armoede. Waar je, wanneer en hoe precies, welke accenten en maatregelen in moet voeren weet ik ook niet. Maar het zó extreem thuiswerken invoeren en dit advies zó strak handhaven is mij iets te kort door de bocht.

Corona-proof kantoor
Als er de afgelopen tien jaar érgens geïnvesteerd is in een gezonde, goed geventileerde en ruime werkplek, dan is het toch wel in de Nederlandse kantoren. Een gemiddelde werkplek is 12 tot 15m2 groot in Nederland. Waarom dan niet veilig? Want juist daar is de anderhalvemetersamenleving eigenlijk al tien jaar geleden ingevoerd. De koele kantoortuin is Arbo-proof. Wie zit er dan liever met 30 graden thuis onder de dakpannen, op een niet-Arbo-proof kantoorstoel en achter een te laag bureau, met slechte verlichting?

In de Arbowet is immers niets vastgelegd over je thuiswerkplek en de maximum temperaturen die daar heersen. Met slechte verlichting en matige ventilatie lekker zweten op zolder. Of wat te denken van afleidende geluiden uit het hele huis en de daarbij horende concentratieproblemen. Met een oud Senseootje naast je, turen naar een schermpje van twaalf inch met acht …

Online marketing

Nu ik met mijn winkeltje www.maaltijdservice.nl bezig ben, verdiep ik me weer sterk in: wie is de klant, hoe bereik ik hem, hoe beroer ik hem, hoe boei ik hem en hoe bind ik hem? Voor alle duidelijkheid: hem is ook haar. Maar ‘klant’ is nu eenmaal mannelijk. Mannen en vrouwen gedragen zich als klant volstrekt verschillend, dus dat geeft alleen al twee verschillende klanttype-benaderingen.

Mijn theoretische marketingkennis deed ik op, tijdens mijn diverse studies, door ‘de blauwe’ Philip Kotler genaamd Marketing Management van A tot Z minstens 5 keer te lezen. Philip Kotler is een Amerikaanse marketing professor, geboren in 1931! Hij vond in de vorige eeuw marketing min of meer uit. Zijn allesomvattende leerschool bestond uit de simpele vraag:

“How to create, win and dominate markets?”

Dat stond mij bijzonder aan. Dus alle onderdelen van ‘de blauwe’ heb ik de laatste 40 jaar uit de kast gehaald. Ook zijn vele publicaties daarna heb ik bestudeerd. Ik was en ben een grote fan. De één was in mijn tijd fan van the Beatles en ik toevallig van Philip Kotler.

Het mooie is dat als hem iets verweten wordt binnen al zijn theorieën, het het ontbreken van empirische onderbouwingen van zijn visies is. Ik vind dat mooi omdat dat vooral uitgesproken wordt door mensen die nu vol op de data analitics zitten en de hele dag proberen dat wat we in het verleden zien te meten en om te bouwen naar toekomst voorspellende algoritmes. Philip en ik zijn van “intuïtie is verstand wat haast heeft”. Dus de algoritmes in onze hersenpan. Ook weten we dat voorspellen moeilijk is, vooral als het over de toekomst gaat.



Tijdens mijn praktijk (dus die 40 jaar na mijn studie) heb ik vervolgens geleerd om zelf, op ieder moment, de rol van ‘Jan de Klant’ aan te kunnen nemen. In welke situatie dan ook. Voordat iemand denkt dat dat nu ouderwets gedrag is; nee het is nu weer helemaal hot. Alleen er moest een Engels sausje overheen. Tegenwoordig roep je ‘customer journey’ en de zaal zit vol cursisten. ‘Hoe speel je de rol van …

Arbeidstijdverlenging: de weg naar economisch herstel!

De afgelopen tientallen jaren zijn we, met onze fulltime werkende werknemers (FTE’s), geleidelijk en in stappen van een 6 daagse werkweek van rond 60 werkuren, afgezakt naar een 4 daagse met 32 uren. In alle stappen is behoud van salaris de basis geweest. Simpel vertaald het uurloon steeg en de werktijd daalde.

Nu, in deze coronacrisis, moeten werkgevers extreem op zoek naar kostenreducties. Tegelijk weet je overigens ook dat je het op de lange termijn nooit gaat winnen met kostenreducties alleen. De omzet zal weer aan moeten trekken. Immers:



De omzet wordt niet voor niets als eerste genoemd in deze formule. Het ondernemen vereist nu dan ook veel extra creativiteit en inzet om niet om te vallen en hele levenswerken van generatie op generatie, kapot te zien gaan door een ‘simpel’ griepje.

Slachtoffers
Dat kostenreducties ook geëffectueerd worden door minder mensen in dienst te houden is helaas een logisch gevolg van veel minder omzet. Die stap zijn we nu, na de eerste snelle afschaling van de flexibele schil, aan het maken. Ook dat veroorzaakt helaas slachtoffers.

Niet alleen ontslagen flexwerkers of mensen met een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd en oproepkrachten voelen nu de corona ellende fors. Sinds enkele weken ook diegene onder het vaste personeel die nu ontslagen gaan worden door de plotselinge recessie, zijn helaas het kind van de rekening. Overigens, waar ondernemers roepen dat alléén zij slachtoffer zijn en alléén zij het in de portemonnee voelen, wordt onzin uitgekraamd en niet goed nagedacht. Veel werknemers zijn óók de sigaar.

Dwars door deze afschalingen van medewerkers lopen dan ook nog de rendementseffecten van fors hoger ziekte verzuim, productiviteitsdalingen als gevolg van thuiswerken (inmiddels bewezen, rond de 40%). Maar door die rare 1.5 meter afstand samenleving wordt het werken ook niet bepaald praktisch en productief.

Solidariteit
Ik vind dat je aan werknemers die mogen en kunnen blijven werken, dus eigenlijk helemaal niet economisch geraakt worden door corona, óók een bijdrage mag vragen. Dat heet toch solidariteit? Hoe? We moeten het niet zoeken in vakantiegeld inleveren, niet in salarisvermindering maar simpel in arbeidstijdverlenging.

Dát lijkt mij de verreweg beste oplossing. …

Alle wegen uit het dal leiden naar boven

Corona time: de een ruimt zijn huis van boven tot onder een keer goed op of maakt het schuurtje en de zolder weer piekfijn in orde. De ander zorgt dat de tuin er eindelijk super bij ligt, reorganiseert de keuken en controleert alle levensmiddelen producten op tht. De kledingkast gaat voor een groot gedeelte naar het Leger des Heils.

Wij ondernemers zijn bezig met het uitmesten van alle dossiers en mapjes van laptop, bureau en kantoor. Het magazijn is opnieuw ingedeeld, de kantine kreeg een gezamenlijk team verfbeurtje. Nog te lezen rapportjes van commentaar voorzien, to do lijstjes afgewerkt. En juist ook nu: met de zesjes in het team eens rustig spreken, want het is nu eigenlijk een mooi moment om van non performers af te komen. Mijn gespreks- en grondhouding is dan altijd:


Eigenlijk bevalt iedereen dit gedeelte van onze gedwongen tempo verlaging goed en zijn we allemaal bezig iets nuttigs te doen met al die vrijgekomen tijd. Rust levert reinheid op en het is goed weer eens heel praktisch bezig te zijn. Hoofd leeg, clean desk. Eigenlijk heel opvallend dat we allemaal, door die verrekte lock down, dingen doen die heel praktisch zijn, met direct resultaat. Maar waar ‘de tijd ontbreekt’ eerder, in het pre corona tijdperk, het simpele excuus was om het niet te doen. Hoe nu verder? Want opgeruimd is opgeruimd, klaar is klaar.

 

Ik zie gelukkig nu stap voor stap heel veel ondernemers, met het mes van het dreigende omvallen stevig op de strot gedrukt, juist nú extra niet vermoede creativiteit aan de dag leggen. Zal wel iets te maken hebben met extra krachten die door de sombere toekomst schetsen in combinatie met de echte praktijk van de leeglopende bankrekening, los gemaakt worden. De wil om te overleven. ’s Nachts wakker liggen en piekeren over je gezondheid en economische toekomst helpt niet. Iets met die angst doen wél!

Conclusies
Ik heb ook weer de nodige algemene conclusies getrokken. U ook?

  • In deze corona-situatie leer je de basics van het leven waarderen: gezond zijn, brood op de plank, dak boven je hoofd en kleren aan