Ondernemersquote van de dag

Je hoeft geen ander mens te worden om problemen eens anders aan te pakken.

Medewerkers hebben geen hekel aan veranderingen,ze hebben een hekel aan veranderd te worden.

Als je iets geen “droom” noemt maar een “plan” klinkt het heel anders.

Opvallend dat mensen die alles beter weten niets beter doen.

Fouten maken is menselijk, maar je fouten herhalen is een keuze.

De mensen die het minste van je weten hebben het meeste over je te vertellen.

Winnaars zijn geen mensen die nooit iets fout doen. Maar dat zijn mensen die nooit opgeven.

Je hoeft je keuzes of beslissingen niet aan iemand uit te leggen of te verdedigen want het is jouw leven en van niemand anders.

Het leven wordt eenvoudiger als je niet meer overal verantwoording aflegt,maar gewoon doet wat goed is.

Je denkt weleens nu is het genoeg,meer kan ik niet hebben.Maar moeilijke momenten zorgen er ook voor dat je bent wie je bent. Je incasseert,je gaat door en komt er sterker uit.

Concrete doelen geven richting aan je gedrag.

Succes is geen toeval. Het is hard werken, doorzetten, leren, investeren en vooral houden van wat je doet.

Je kunt beter een nachtje slapen over wat je wilt doen, dan wakker liggen over wat je gedaan hebt.

Degene die valt en weer opstaat is zoveel sterker dan degene die nooit gevallen is.

Goede dingen kosten tijd, dus heb geduld, blijf bouwen.

Je kunt beter struikelen op de goede weg, dan wandelen op de verkeerde weg.

Wanneer je te diep nadenkt ontstaan er in je hoofd problemen die er helemaal niet zijn.

Pas wanneer je leert te luisteren om te begrijpen in plaats van te luisteren om te reageren, ontstaat er echt contact.

Grote veranderingen komen tot stand door kleine stapjes te zetten in de richting van je doel.

Het belangrijkste in communicatie is te horen wat er niet wordt gezegd.

Wegrennen voor je problemen is een race die je nooit zult winnen.

Beter spijt van van wat je hebt gedaan dan van wat je niet hebt gedaan.

Prutsen is de meest onderschatte fase van een creatief proces.

Ik heb te vaak een komma gezet waar ik ik beter een punt had kunnen zetten.

Soms kun je mensen niet veranderen, maar je kunt altijd andere kiezen om mee te werken.

Ook al heb je alles op een rijtje dan wil dat nog niet zeggen dat dat rijtje in de juiste volgorde staat.

Of: dwarsliggers houden de rails recht.

Ik ben van na de oorlog, laten we dat zo laten.

Zonder dwarsliggers geen spoor.

Wijs zijn is accepteren dat alle dingen twee kanten hebben

Je wordt niet sterk geboren maar sterk gemaakt door de dingen die je meemaakt.

Je moet de waarheid niet verwarren met de mening van de meerderheid.

Als je niet eerlijk kunt zijn tegenover jezelf verwacht dat dan ook niet van anderen.

Om over na te denken : Is dit beleid of is hier over nagedacht ?

Tussen wat wordt gezegd en niet bedoeld en wat wordt bedoeld en niet gezegd zit vaak de oplossing.

Mooie woorden zijn niet altijd waar en ware woorden zijn niet altijd mooi.

Bij vlagen ben ik geniaal, alleen het is nu windstil….

Soms beseffen medewerkers allemaal niet wat je voor ze doet, totdat je er mee stopt.

Over iedere kwestie zijn vaak twee meningen, de verkeerde en die van mij.

Kritiek is vaak de enige macht van de machteloze.

Met oogkleppen op lijkt elke weg smal.

Mensen zijn niet lastig, mensen zijn verschillend en dat is best lastig.

Als je vol gas alle kanten op rijdt kom je nergens.

Leidinggeven : als het allemaal zo simpel is, wat maakt het dan zo moeilijk ?

Spijt is verstand dat te laat komt.

Als iets niet lukt heb je niet gefaald maar geleerd.

Een vriend verlangt alleen naar je tijd, niet naar je geld.

Als plan A niet werkt: het alfabet heeft nog 25 letters meer, dus blijf kalm.

Meestal loopt iets niet fout maar gewoon anders dan verwacht

De kracht van doorzettingsvermogen is vertrouwen hebben in jezelf.

Als je altijd tevreden bent met wat je hebt krijg je nooit verandering.

Baas zijn is je niet verstoppen achter deuren, bureaus, ingewikkelde woorden of een rol.

Leiderschap is richting geven, ruimte bieden maar ook om resultaten vragen.

Geduld is ook een vorm van aktie.

Kansen overkomen je niet, die creëer je.

Management : soms ben je niet boos om wat ze deden, je bent boos omdat ze niet deden wat je verwacht.

Leidinggeven is ook : ik ga niet in discussie, ik leg gewoon even uit waarom ik gelijk heb.

Door jezelf te meten met de slechtste, voel je je beter. Door jezelf te meten met de beste, word je beter.

Je wordt niet groter door op een ander te gaan staan.

Management is de dingen goed doen. Ondernemerschap is de goede dingen doen.

Toeval helpt voorbereide geesten.

Het is vaak geen kwestie van tijd maar van prioriteit.

Een doel is niet altijd bedoeld om te behalen. Soms dient het simpelweg als iets om naar te streven.

Kunstmatige intelligentie ,algoritmes, data management of wordt gezond boerenverstand weer modern ?

Zonder doel, is geen enkele koers de juiste.

Fouten maken mag, een ander de schuld geven management talent.

Wie wil zoekt mogelijkheden. Wie niet wil zoekt een reden.

Soms moet je je geen zorgen maken, niets afvragen en niet twijfelen, maar gewoon vertrouwen dat dingen goed zullen komen.

Wanneer je praat herhaal je alleen wat je al weet . Maar als je luistert, zou je iets nieuws kunnen leren.

Een schip is altijd veilig in de haven, maar daar is het niet voor gebouwd.

Als ondernemen je eenmaal te pakken heeft, laat dat je nooit meer los.

Wees altijd bereid te kijken vanuit het perspectief van de klant, ook al biedt dit geen mooi uitzicht.

Als je iedereen gelukkig wilt maken, wordt dan geen manager maar ijscoman.

Niemand kan je leren ondernemen; laat het instinct zijn gang gaan !

Om te kunnen slagen, moeten we elkaar vertrouwen. Dat is de basis voor verbinden,om van daaruit succesvol te veranderen.

Het is de tegenwind die de vlieger doet stijgen.

Hoogtevrees overwin je niet door beneden te blijven.

Succesvolle mensen hebben niet persé het beste van alles, ze maken van alles het beste

Bekritiseren is makkelijk, beter doen moeilijk.

Als leider bouw je van een verhaal naar een geloof : je moet de boodschap herhalen tot het je strot uit komt.

Leiderschap : tegelijkertijd het spel spelen en het geheel observeren.

Het vermogen van de mens tot bevolkingsgroei is onbegrensd veel groter dan het vermogen van de aarde om voor de mens een bestaan te produceren.

Wat je verliest maakt altijd een beetje ruimte voor nieuwe dingen.

Je kunt beter zeer grote fouten hebben, dan heel kleine kwaliteiten.

Wie over elke stap nadenkt, staat veel te lang op één been.

De enige mens die verandering wil is een baby met een natte luier.

Deskundigheid kun je inhuren, gezond verstand moet je hebben.

Hoezo kan het niet anders? Wat je hebt opgebouwd, kan ook omgebouwd.

Als je niet soms iets té scherp bent,ben je waarschijnlijk té vaak té vriendelijk.

Je moet pas over oplossingen gaan denken als er een probleem is.

De kern van de zaak is: je mensen weten te kiezen.

Problemen ontdekken is net zo belangrijk als problemen oplossen.

Als je stopt met beter worden, hou je op goed te zijn.

het gaat er niet om of dat de baas gelijk heeft, maar of hij het juiste besluit neemt.

Leidinggeven: democratisch indien mogelijk, directief waar nodig.

Als de sfeer goed is, komen de resultaten vanzelf.

Zet je niet af tegen anderen. Ben je echt beter? Bewijs dat met daden zodat iedereen dat kan zien.

Fouten maken mag. Niet van je fouten leren mag niet. En laat, als het even kan, ook anderen van jouw fouten leren.

je moet mensen niet alleen waarderen om de prestatie, maar ook om alles wat ze hebben gedaan om tot die prestatie te komen. Als iemand alles geeft wat hij in zich heeft, moet je tevreden zijn.

Je moet niet de fout maken verantwoordelijkheidsgevoel te verwarren met schuld.

Leiderschap is het talent om visie te vertalen in realiteit.

Niets is zo praktisch als een goede theorie.

Je succes is vaak niet je rugzak met kennis, maar je oog voor mensen.

Ook al heb je briljante ideeën,als je ze niet kunt overbrengen, dan kom je nergens.

Je hoeft niet ziek te zijn om beter te worden.

Gelijk hebben hangt niet af van een luide stem.

Een werkelijk bewijs van macht is niet de mogelijkheid om een oorlog te beginnen, maar om er een te voorkomen.

Misschien = neen in twee lettergrepen.

Berekende risico’s nemen is heel iets anders dan roekeloos zijn.

Als je wacht tot de mogelijkheden zich voordoen, ben je een van de velen.

Een slak op de goede weg wint het van een haas op de verkeerde weg.

Vaak kost het je kop wanneer je je gezicht redden wil.

Je kunt een besluit altijd vervangen door een beter besluit. Dat heet voortschrijdend inzicht.

Alles kan, maar niet alles kan tegelijk.

Niets brengt meer rust dan een genomen besluit.

Nee, is ook een antwoord. Als je tegen je wil, onder hoge druk, een haastig besluit moet nemen, is het beste antwoord altijd Nee, want Nee is gemakkelijker te veranderen in Ja dan Ja in Nee.

Als je 10 besluiten neemt, zijn er waarschijnlijk 2 á 3 fout. Als je 10 keer niet beslist, is het zeker 10 keer fout.

Te laat komen is gebrek aan respect, niet aan tijd.

Voor heilige huisjes is het lastig een sloopvergunning te krijgen.

Hoop altijd het beste , maar wees voorbereid op het slechtste.

Ik doe waar ik goed in ben,namelijk het zoeken naar wegen om zaken beter te doen.

Bij democratie gaat het niet om het hebben van dezelfde mening maar om iedereen in staat te stellen een mening te hebben.

Respect voor het verleden, hoop voor de toekomst.

Als leider bouw je van een verhaal naar een geloof: je moet de boodschap herhalen tot het je strot uit komt.

Goed gedaan is beter dan goed gezegd.

Bezig zijn is niet genoeg….de vraag is waar we mee bezig zijn.

Bekritiseren is makkelijk, beter doen moeilijk.

Geluk bestaat uit moed en arbeid.

Het kan goed gaan, het kan fout gaan. En het kan goed fout gaan.

Een goede leider heeft een gezond niveau van laag zelfvertrouwen. Hoog genoeg om effectief te opereren, maar tegelijkertijd laag genoeg om twijfel toe te laten zodat hij nooit denkt het allemaal te weten.

Als je vertrouwen hebt, hoef je niet de hele trap te zien om de eerste stap te zetten.

De pessimist klaagt over de wind, de optimist verwacht dat die draait en de realist stelt de zeilen bij.

Wie iets wil doen vindt een middel. Wie niets wil doen vindt een excuus.

Succesvolle mensen hebben niet per se van alles het beste, ze máken van alles het beste.

Er is maar een baas : de klant. En die kan iedereen ontslaan in het bedrijf, van hoog tot laag. Simpel door zijn geld ergens anders te besteden.

Alles is cyclisch : de fasen volgen elkaar altijd op. Toppen en dalen wisselen elkaar af. Beleid draait dus om timing !

CFO tegen CEO: “wat als we ze trainen en ze gaan weg?” CEO tegen CFO: “Wat als we ze niet trainen en ze blijven?

Een goede leider heeft een gezond niveau van laag zelfvertrouwen. Hoog genoeg om effectief te opereren, maar tegelijkertijd laag genoeg om twijfel toe te laten zodat hij nooit denkt het allemaal te weten.

Mensen zijn veerkrachtiger dan ze lijken.

Zijpaden en omwegen leiden naar de kern.

Iemand moet structuur aan brengen als je dat als bedrijf niet doet, doet de klant dat zelf.

Vertrouwen is goed. Controle is beter.

Geluk is iets zeldzaams, is er niet voor iedereen, komt niet aanwaaien, moet je vinden. En als je het gevonden hebt, mag je van geluk spreken.

Reorganiseren: vergelijk het met het couperen van de staart van een hond. Je kunt iedere week een centimeter van die staart afhalen, of in één keer tien centimeter. Volgens mij is het laatste te verkiezen.

Als er nooit iets mislukt, dan probeer je in mijn ogen te weinig.

Succes is een ladder die je niet kunt beklimmen met je handen in je zakken.

De meeste mensen maken zich druk om wat ze kunnen bereiken, niet om wat ze kunnen verliezen.

Een optimist is zich ervan bewust hoever hij is gekomen. Een pessimist is zich ervan bewust hoever hij nog moet gaan.

Vaak is bewustwording al de helft van de oplossing.

Als je nooit een eerste stap zet, blijf je waar je bent.

Een concept is niets waard totdat je er iets mee doet.

Als je niet vraagt, is het antwoord altijd nee.

Vind geen klanten voor je producten. Maar producten voor je klanten.

Het nemen van een besluit is het krachtigste middel om rust in jezelf te creëren.

“Na ons de zondvloed”, dachten de mensen en zij storten zich in de crisis. Maar wat als de crisis voorbij is ? Hoe staan we er dan voor ? Kijk voor een antwoord naar de natuur. Ze heeft wel voor hetere vuren gestaan. van crisis naar crisis ging ze, van zondvloed naar zondvloed, en ze kwam er steeds weer gesterkt uit, al drie miljard jaar lang. Hoe flikt ze ‘m dat toch keer op keer ?

Veel bedrijven hebben grote moeite om kosten terug te buigen naar het niveau waar ze vandaan komen. De omzet doet dat een stuk makkelijker.

Bitter in de mond maakt het hart gezond.

Wees wantrouwig tegenover alle voorspellingen, met name als ze van zogenaamde deskundigen afkomstig zijn.

Een beurskoers is nooit “laag”of “hoog”. De koers is wat hij is en het enige wat telt is de vraag of hij vanuit dat punt stijgt of daalt.

Soms zijn je beste investeringen degenen die je niet doet.

Dans alsof niemand je ziet, heb lief alsof je nooit bedrogen bent en onderneem alsof het nooit mis is gegaan!

Niet praten, gewoon doen. Niet kijken, gewoon laten zien. Niet beloven, gewoon bewijzen !

De enige reden om aandacht aan het verleden te schenken is om een betere toekomst te maken.

De mogelijkheden zijn talloos als je besluit om het initiatief te nemen in plaats van te reageren.

Rond elke dag af : Je hebt gedaan wat je kon. Leer er van. Morgen is er weer een nieuwe dag.

Excuses zijn als uitgummen van een fout, het gaat nooit helemaal weg.

Wees niet bang iets nieuws te proberen. Onthoud dat amateurs de ark van Noah bouwden en professionals the Titanic.

Strategie is in de praktijk met vele onzekerheden omgeven en nergens vindt men zoveel stuurlui aan de wal.

Een “win-win situatie” is een hedendaags eufemisme voor het aloude gezegde “gedeelde smart is halve smart”.

Als ondernemer moet je een wandelaar willen blijven en geen standbeeld.

Je moet je bezighouden met dingen die bij je horen, niet met dingen om erbij te horen.

Ondernemen gaat over het vertrouwen van je gevoelens, het nemen van risico’s, het leren van het verleden en het accepteren dat alles altijd verandert.

Het vermijden van problemen die je aan moet gaan, is het vermijden van het leven dat je graag wilt leven.

Het vermogen sneller te leren dan de concurrentie is vermoedelijk het enige handhaafbare concurrentie voordeel dat een organisatie zich kan verschaffen.

Geen kansen zien betekent geen kansen maken.

Veel weten is belangrijk, veel kunnen is belangrijker, véél belangrijker.

Als het droog blijft is er geen tent die lekt.

Wie niet gaat met de tijd, gaat mettertijd.

Je kunt de wind niet veranderen, maar je bepaalt wel zelf hoe de zeilen staan.

Het gaat niet om hoe goed je bent, maar om hoe goed je wilt worden.

Goed artikel in Brabants Dagblad 6/6/2015. Dertig dagen die voelen als dertig jaar.

Geschreven door Abel Slippens op . Geplaatst in Nieuwstips

Dertig dagen die voelen als dertig jaar

Een maand geleden verloor Sheryl Sandberg (45), topvrouw bij Facebook, haar man Dave Goldberg (47) bij een noodlottig ongeval. Op Facebook schreef ze op emotionele wijze over de eerste dertig dagen van rouw.

Vandaag is het einde van de sjelosjiem van mijn geliefde echtgenoot – de eerste dertig dagen. Binnen het jodendom markeert de sjelosjiem de voltooiing van de religieuze rouw voor een echtgenoot.

Een jeugdvriend die nu rabbijn is, vertelde me laatst het meest krachtige éénregelige gebed dat hij ooit heeft gelezen: ‘Laat me niet sterven terwijl ik nog in leven ben’. Ik heb dat gebed nooit begrepen voordat ik Dave verloor. Nu begrijp ik het. Ik denk dat wanneer je geconfronteerd wordt met een tragedie, je voor een keuze wordt gesteld. Je kunt toegeven aan de leegte, de leegte die je hart en je longen vult, die je vermogen om te denken of zelfs maar adem te halen belemmert. Of je kunt proberen om zin en betekenis te vinden. Deze afgelopen dertig dagen heb ik veel momenten doorgebracht in die leegte. En ik weet dat veel toekomstige momenten ook door die enorme leegte verteerd worden.

Maar wanneer ik kán, wil ik kiezen voor het leven, voor zin en betekenis.

En dat is de reden dat ik dit schrijf: om het einde van de periode van sjelosjiem te markeren en om wat terug te geven van wat anderen aan mij gaven. Ondanks dat iedere rouwervaring ten diepste persoonlijk is, hielp de moed van degenen die hun eigen verhalen met mij deelden, mij. Zo trok ik mezelf er doorheen. Sommigen die hun hart openden waren mijn beste vrienden. Anderen waren volstrekte vreemden die publiekelijk hun wijsheid en advies gaven. Daarom wil ik delen wat ik heb geleerd in de hoop dat het iemand anders kan helpen. In de hoop dat iemand anders zin kan vinden in een tragedie.

Deze dertig dagen waren als dertig jaar. Ik ben dertig jaar droeviger. En ik voel me dertig jaar wijzer.

Ik heb een dieper begrip gekregen van wat het is om een moeder te zijn. Door de diepte van de pijn die ik voel als mijn kinderen schreeuwen en huilen, maar ook door de verbinding die mijn moeder heeft met mijn pijn. Ze probeerde de leegte in mijn bed op te vullen, ze hield me elke nacht vast totdat ik mezelf in slaap huilde. Ze legde me uit dat de pijn die ik voel zowel mijn eigen pijn is als de pijn van mijn kinderen, en ik begreep dat ze gelijk had toen ik de pijn in haar eigen ogen zag.

Ik ben er achter gekomen dat ik nooit echt wist wat ik moest zeggen tegen anderen die het moeilijk hadden. Ik denk dat ik het vroeger helemaal bij het verkeerde eind had. Ik probeerde mensen gerust te stellen, dat het allemaal wel goed zou komen, denkend dat hoop de beste troost was die ik kon bieden. Een vriend van mij die kanker in een vergevorderd stadium heeft, vertelde me dat het ergste wat mensen tegen hem konden zeggen was: “Het komt wel goed.” Die stem in zijn hoofd bleef maar roepen: hoe weet jij nu dat het wel goed zal komen? Begrijp je dan niet dat ik waarschijnlijk stervende ben?

Deze maand heb ik begrepen wat hij me probeerde bij te brengen. Echt medeleven is soms juist erkennen dat het níét goed komt. Als mensen zeggen ‘Jij en je kinderen zullen ooit het geluk weer vinden’, zegt mijn hart: ja, dat kan ik geloven, maar ik weet dat ik me nooit meer intens gelukkig kan voelen. Zij die zeggen: ‘Je vindt uiteindelijk je weg wel, ook al zal het nooit meer zo mooi zijn als voorheen’, troosten mij meer, omdat zij de waarheid kennen en uitspreken.

Zelfs een simpele vraag ‘Hoe gaat het?’, vrijwel altijd met de beste bedoelingen gesteld, kan beter vervangen worden door de vraag ‘Hoe gaat het vandaag?’ Op ‘hoe gaat het?’ moet ik me inhouden om niet te schreeuwen: ‘Mijn man is een maand geleden overleden, hoe denk je dat het gaat?’ Als ik ‘hoe gaat het vandaag?’ hoor, dan besef ik dat degene wéét dat het beste wat ik op dit moment kan doen is om dag na dag door te komen.

Ik heb een aantal praktische dingen geleerd. Hoewel we nu weten dat Dave ter plekke stierf, wist ik dat nog niet in de ambulance. De reis naar het ziekenhuis was ondraaglijk langzaam. Nog steeds haat ik iedere auto die niet aan de kant ging, iedere persoon die het belangrijker vond om een paar minuten eerder op zijn of haar bestemming aan te komen dan ruimte te maken zodat wij erlangs konden. Laten we met zijn allen aan de kant gaan. Het leven van iemands ouder, partner of kind kan er van afhangen.

Ik heb geleerd hoe vluchtig alles kan voelen, en misschien is alles ook wel vluchtig. Dat de grond waarop je staat zo zonder enige waarschuwing onder je voeten weg kan vallen. De afgelopen dertig dagen heb ik van te veel vrouwen die een echtgenoot hebben verloren verhalen gehoord over hoe de grond meerdere malen onder hun voeten wegviel. Sommigen ontbreekt het aan steun uit hun omgeving en zij staan er alleen voor als ze worden geconfronteerd met emotionele nood en financiële onzekerheid. Het lijkt me zo verkeerd dat we deze gezinnen aan hun lot overlaten wanneer de nood het hoogst is.

Ik heb geleerd om hulp te vragen – en ik heb geleerd hoeveel hulp ik nodig heb. Tot nu toe was ik de oudere zus, de baas en de leider, de doener en de planner. Ik heb dit niet gepland, en toen het eenmaal gebeurde, was ik niet in staat heel veel te doen. Degenen die het dichtst bij me stonden namen het voor me over. Zij planden. Zij regelden. Zij vertelden me waar ik kon zitten en ze herinnerden me eraan dat ik moest eten.

Ik heb geleerd dat veerkracht kan worden aangeleerd. Adam Grant leerde me dat drie dingen cruciaal zijn. Personalisatie; beseffen dat het niet mijn schuld is. Volhardendheid; mezelf eraan herinneren dat ik me niet altijd zo zal blijven voelen. Het wordt beter. Pervasiviteit; dit hoeft niet elk gebied van mijn leven te beïnvloeden; soms is hokjesdenken gezond.

Voor mij was de terugkeer naar mijn werk een redding, een kans om me nuttig te maken en met anderen verbonden te voelen. Maar ik kwam er al snel achter dat zelfs die verbondenheid veranderd was. Veel van mijn collega’s keken met een schichtige blik als ik eraan kwam. Ze wilden graag helpen, maar wisten niet hoe. Moest ik erover beginnen? Of niet? En áls ik erover zou beginnen, wat moest ik dan in vredesnaam zeggen?

Ik besefte dat als ik de nauwe band met mijn collega’s, die altijd zo belangrijk voor me is geweest, wilde herstellen, dat ik hen dan niet buiten moest sluiten. Dat ik me opener en kwetsbaarder moest opstellen dan ik ooit gedaan had. Ik vertelde hen dat ze oprechte vragen mochten stellen en dat ik ze zou beantwoorden. Ik zei ook dat het prima was als zij hun gevoelens lieten zien. Eén collega gaf toe dat ze regelmatig langs mijn huis reed, onzeker of ze even naar binnen zou gaan. Een ander zei dat hij zich verlamd voelde als ik in de buurt was, bang iets verkeerds te zeggen. Er in alle openheid over spreken nam de angst weg om het verkeerde te doen of te zeggen.

Toch zijn er nog momenten waarop ik anderen niet binnen kan laten. Zo ging ik ’s avonds naar school, waar de kinderen hun ouders rondleidden door de klaslokalen om hun werkstukjes die aan de muren hangen te laten zien. Vele ouders, die vaak zo lief waren, probeerden oogcontact te maken of iets te zeggen waarvan zij dachten dat het troost kon bieden. Ik keek continu naar de grond om oogcontact te ontwijken, bang dat ik het niet droog kon houden. Ik hoop dat ze het begrepen.

Ik heb geleerd dankbaar te zijn. Hoe gebroken mijn hart ook is, ik kijk steeds weer naar mijn kinderen en ben dan intens blij dat zij leven. Ik waardeer iedere lach, iedere knuffel. Voor mij is de volgende dag niet meer vanzelfsprekend. Het lukt me niet eens om uitdrukking te geven aan de dankbaarheid aan mijn familie en vrienden die zoveel voor mij hebben gedaan en die me verzekerd hebben dat ze er voor mij zullen blijven zijn. Als de maanden en jaren zich voor mijn ogen uitstrekken in een eindeloze leegte, halen alleen hun gezichten me uit mijn angst.

Laatst sprak ik één van deze vrienden over een vader-kind-activiteit waar Dave nu niet aan kan deelnemen. We bedachten een plan om iemand anders de plaats van Dave te laten innemen. Ik huilde het uit: “Maar ik wil Dave, ik wil optie A.” Hij sloeg zijn arm om me heen en zei: “Optie A is niet beschikbaar. Dus laten we het beste maken van optie B.”

Dave, als eerbetoon aan jouw nagedachtenis en om je kinderen groot te brengen zoals zij het verdienen om grootgebracht te worden, beloof ik dat ik alles uit optie B zal halen. En ondanks dat sjelosjiem afgelopen is, rouw ik nog steeds om optie A. Zoals Bono zong : ‘There is no end to grief. and there is no end to love.’ Ik hou van je, Dave.

Debiteuren

Geschreven door Abel Slippens op . Geplaatst in Nieuwstips

Wij presenteren u: de smoesjes top 10.

10. Ik weet van niets

Om geen gezichtsverlies te lijden, is het aanwijzen van een andere veroorzaker van financieel leed een veelgebruikt middel. Veelal moeten postbezorgers het hierbij ontgelden. “Ik heb nooit eerder iets van Bierens ontvangen”, of “Ik heb wel aangetekende brieven ontvangen, maar er zat niets in die enveloppen”.

Soms wordt, onder het mom ‘nooit geschoten is altijd mis’ ook teruggepakt op clichés die op school al niet werkten “Ik heb nooit iets ontvangen. Mijn hond zal de facturen wel hebben opgegeten”.

9. Allang overgemaakt

Ook de bankiers worden geregeld aangewezen als verantwoordelijke. “Het geld is allang overgemaakt. Als dat niet is aangekomen, is er vast iets fout gegaan bij de bank”. Dat het hier om een smoesje gaat blijkt wel uit het vervolg. De computer van de wanbetaler crasht spontaan op het moment dat wij vragen om een bewijs van overschrijving. Zo toevallig kan het leven zijn.

8. Verkeerd verbonden

Bij veel smoesjes staan technische problemen centraal. Niet alleen geven computers vaak net als het geld overgemaakt moet worden de geest, ook worden telefoonnummers vaak spontaan doorverbonden naar verkeerde telefoons. Het is opmerkelijk hoe vaak dit gebeurt. Wij bellen regelmatig met debiteuren om afspraken te maken. Wordt onze toon dwingender, dan blijkt het telefoonnummer dat wij tot dan toe gebruikten ineens bij een totaal ander persoon te horen. ‘De heer Jansen? Nooit van gehoord’. Toch bijzonder dat, als je later met een ander toestel naar dat nummer belt, de heer Jansen ineens wel opneemt.

7. Retour afzender

Wil je helemaal onvindbaar worden? Soms krijgen wij aanmaningen retour met de melding dat de debiteur is verhuisd. Als het adres van de debiteur onbekend is, kan dit de boel vertragen. Natuurlijk is het verstoppertje spelen snel afgelopen als de bedrijfsnaam nog steeds aan de gevel op het oorspronkelijke adres prijkt.

6. Naar de rechter

Wellicht werkt dit bij een gemiddeld incassobureau, maar ook onze advocaten en juristen worden weleens ‘bang gemaakt’ met de belofte op gerechtelijke stappen. “Als jullie mij nog eens benaderen over die factuur, zal u zich voor de rechter moeten verantwoorden. Wilt u de kosten dragen van een procedure waaruit blijkt dat ik uw cliënt niets verschuldigd ben? Ga uw gang”. Het is toch opmerkelijk hoe snel de wanbetaler van gedachten verandert als wij melden dat we de dagvaarding graag tegemoet zien.

5. Bank spekken

Deze keer geen smoesje over waarom niet betaald moest worden, maar wel een creatieve manier om aan het verschuldigde geld te komen. Eén van onze debiteuren had nog een flinke factuur open staan, maar naar eigen zeggen was het banksaldo van zijn adviesbureau niet toereikend. Dus bedacht hij een lucratief verdienmodel. Elke keer als wij hem benaderden, zou hij €300,- per uur rekenen voor zijn informatie en advies.

4. K.O.

Zoeken naar een geldige reden om niet te hoeven betalen vergt natuurlijk wat creatief denkwerk. Voor wanbetalers kan het soms makkelijker zijn om de zwakke argumenten te ondersteunen met sterke spieren. “U laat mij vanaf nu met rust, anders heb ik nog wel wat mannetjes die u thuis willen opzoeken om mijn argumenten ‘kracht’ bij te zetten”.

3. Over mijn lijk

Sommige debiteuren zijn echt als de dood dat ze alsnog moeten betalen en gaan zover dat ze een overlijdensadvertentie plaatsen om ons ervan te overtuigen dat ze niet langer onder ons zijn. Het is wel even schrikken als de wijlen debiteur weer uit de dood herrezen blijkt om kerstinkopen te doen. Vreemd genoeg is dit niet het enige voorbeeld van morbide smoesjes.

2. Internetcafé ‘bushbush’

Via de e-mail ontvingen wij een zeer plausibel excuusje. “Ik kan u niet beantwoorden, omdat ik niet in het land ben maar midden in de jungle zit. Daardoor kan ik geen contact opnemen met de bank.” De internetcafés in het oerwoud zijn ook niet meer wat ze geweest zijn.

1. Bang, banger, bangst

Zware psychische of fysieke aandoeningen kunnen soms een geldige reden zijn voor een latere betaling. Maar wat denkt u hiervan? “Ik heb een vreemde fobie. Ik durf mijn brievenbus niet leeg te halen omdat ik bang ben voor wat erin zit. Ik wist dus niet dat ik nog een schuld had”.

 

BEK in town.

Geschreven door Abel Slippens op . Geplaatst in Lessen voor ondernemers

In mijn blog comeBEK berichtte ik u al over de vele veranderingen (in mijn ogen dus noodzakelijk om te kunnen  overleven) die we samen met het Bekteam door aan het voeren zijn in de boekhandel Bek, boeken&bijzonders.

Veranderingen brengen sowieso onrust met zich mee bij klant én medewerker. De klant verliest zijn/haar eigen thuis gevoel, oriëntatie, het – alles- weten- te staan- gevoel, het- ik ken- de- medewerkers- zij- kennen- mij- gevoel. Dus raakt de bestaande, trouwe klant zijn “hier voel ik me thuis gevoel kwijt”. Is hier iets aan te doen? Naar mijn ervaring weinig, je moet er gewoon doorheen. Veranderingen brengen altijd onrust met zich mee. Het probleem  bij de klant is niet “wordt het beter, maar het is anders dus voel ik me er niet meer zo thuis als vroeger”. En de problematiek van de medewerkers is altijd “deden we het vroeger dan niet goed omdat nu alles veranderd moet worden?”

Je kunt honderd keer persoonlijk uitleggen dat weliswaar “alles verandert maar niets vergaat”, maar dat geeft toch geen geruststelling. Of dat “dé grote wet in de natuur verandering is” maar dat is veel te hoogdravend in veler ogen. “Leven is veranderen” of “jong blijf je door je bereidheid tot verandering”. Is allemaal prima zei een klant tegen me maar “Bek moet Bek blijven”. Als nieuwe ondernemer/boekhandelaar is het voor mij echter heel erg duidelijk dat mijn opdracht luidt: “Verander Bek boeken, ze heeft het nodig om te kunnen overleven”. Dus onder de slogan “als je doet wat je deed dan krijg je wat je kreeg“, aan de slag. De consequentie van deze visie is dus bijna altijd dat je sommige bestaande klanten kwijt raakt, terwijl je de nieuwe nog niet aantrekt. Lastig dus om economisch zo door het diepe te gaan, maar het is niet anders.

Welke formule en aanpak moet in mijn ogen uiteindelijk tot succes gaan leiden tenminste als je die formule goed hanteert? :
“Opkomst in de straat x stopkracht van de winkel x conversie x bonbedrag = succes”. Deze lijn volg ik consequent. Maar wat staat hier eigenlijk?

Opkomst in de straat: iedere straat, ieder winkelcentrum kent zijn eigen verzorgingsgebied en dus zijn eigen publiek maar ook zijn eigen zuigkracht op dat publiek. In een van mijn vorige columns (De laatste kilometer leidt tot de laatste 10 %) gaf ik reeds aan dat we in dit geval de vette pech hebben om in Veghel te retailen. Helaas, overheidsbeleid wat ergens toe leidt is er ook nu nog steeds niet, sterker nog de volgende fout wordt begaan: Snij het hart van drie dorpen eruit, maak er een karakterloos, onsamenhangend Meierijstad van en …….weer alleen maar kostenverhoging, slagkrachtvermindering, politieke keuze stress en retailtje pesten voor de komende decennia. Opkomst in de straat heb je als retailer dus maar te accepteren en is niet te beïnvloeden, behalve als je een hele grote retailer bent (H & M, Primarkt, Ikea, Bijenkorf) die echt zelfstandig volk trekt.

Stopkracht van de winkel kun je daarentegen fors beïnvloeden. Hoe trek je potentieel kooppubliek naar binnen? Wat is de mindsetting van je oude bestaande maar ook nieuw beoogde doelgroepen als die met de ogen dicht, terwijl ze bij jou in de straat of in het winkelcentrum zijn aan Bek denken? Wat geeft allemaal een reden om even binnen te gaan bij Bek, boeken&bijzonders?
Wat is de verwachting en hoe kan ik die verwachting positief bijstellen?
Een dynamisch winkel voorfront, openheid, helderheid, routing, sfeer, verlichting. Gedreven, kundige, positieve , enthousiaste medewerkers. De juiste presentaties in de diverse belevingswerelden. Interne communicatie. Parkeergelegenheid voor fiets en auto. Een goed verzorgde toilet, inclusief commode (pleeBEK). FlesBEK. Kortom de basis moet weer anno nu zijn en je moet weten wie je nieuwe doelgroepen moeten worden om dat extra stuk stopkracht en dus hogere bezoekersaantallen te krijgen. Immers je bestaande klanten zijn wat ontheemd door de nieuwe frisse wind (overigens geven we daar veel aandacht aan om ze weer tevreden te stellen) en de plus moet komen van nieuwe bezoekers.

Maar ook het toevoegen van nieuwe assortimenten.
In boeken is het nu eenmaal zo, zoals ik reeds eerder aangaf, dat we al jaren met een totale daling zitten van boeken verkoop. Zelfs als we digitale omzet (E-commerce en E- reader) en fysieke omzet bij elkaar tellen dan is er in Nederland al een groot aantal jaren sprake van ontlezing van 5-10% per jaar!!!!
Natuurlijk, we zorgen momenteel dat we ons boekenassortiment maximaal afgestemd hebben op bestaande en nieuwe doelgroepen. Méér literatuur, méér Engelstalig, méér young adult, méér esoterie, méér eten en drinken, méér management, méér reizen, noem maar op. Ons kinderboeken assortiment (de nieuwe lezer) is zeer fors uitgebreid en intern verhuisd, kindvriendelijker gemaakt qua inrichting en presentatie, speelhoek toegevoegd, spekkie voor het BEKkie etc. Maar nieuw is ook houten kinderspeelgoed, educatieve spellen.
Dames en thee is een goede combinatie en mannen en espresso ook, dus een franchise van Simon Levelt shop in the shop geplaatst, inclusief cadeau-artikelen, koffie en thee gerelateerd. Een afdeling sigaren (Hajenius, Justus van Maurik, Oud Kampen, gecompleteerd door longfillers in een humidor gepresenteerd). Een afdeling wijnen, keuze uit liefst 30 verschillende smaken, hoog gekwalificeerd. Ook de afdeling kantoorartikelen (BEKoffice) uitgebreid tot 1000 artikelen. De luxe schrijfwaren afdeling (vulpennen) weer state of the art. Onze kunstafdeling (schildersbenodigdheden) is inmiddels weer de mooiste van Nederland. Afdeling tijdschriften en wenskaarten op orde. Pakketservice toegevoegd. Kortom allemaal zaken die de stopkracht van de winkel moeten verhogen. In de mindsetting van de potentiële bezoeker moet Bek, boeken&bijzonders méér worden, groter worden, groeien, the place to be…….en we zijn nog niet klaar. Iedere dag wordt er samen met het Bekteam en de klant nagedacht over kleine verbeteringen en toevoegingen. Daardoor groeit ook het aantal kopende bezoekers, immers “kijken kijken en niet kopen daar kan de schoorsteen niet van roken”. Dus de conversie, het aantal kopende klanten t.o.v. van het aantal bezoekende klanten, moet én gaat omhoog.
Door de toevoeging van de assortimenten en de juiste presentaties verhoogt niet alleen de conversie, maar ook aan bestaande klanten kun je, mits je een goed klantgericht verkoopteam hebt werken, méér verkopen, dus het bonbedrag gaat c.q. kán omhoog.

Wat we nog meer aan het doen zijn, daar bericht ik u binnenkort weer over. Eerst maar eens even komen kijken……